Ervaring van Paul
Geen ruimte meer laten zodat iets kan blijven hangen
“Ik liet veel over me heen gaan. Ik dacht: die ene keer, dat is altijd die ene keer. Maar op een gegeven moment heb je er zelf last van.”
Zo begint Paul zijn verhaal.
“Bij medewerkers kon ik het wel benoemen als iemands grens werd overschreden. Bij mezelf deed ik er veel minder mee.”
De training
“De training legt de basis. Ik begreep waarom dingen zo lopen. En ik kreeg handvatten om dat patroon aan te passen.”
Twee inzichten bleven het meest hangen.
“Het stuk over zegeltjes plakken raakte me het meest. Ik ben daar echt meester in. Laat maar, doe maar, zegeltje erbij. Tot dat het boekje vol is. En dan begrijpt niemand waarom ik zo reageer, want zij hebben dat niet bijgehouden.”
“En midden op het veld staan. Als niemand iets doet, heb je ook niks. Dat was voor mij een heel heldere.”
Wat er veranderde
“Ik luister nu eerst. Dan vraag ik wat iemand van me verwacht, en vaak is dat helemaal niks”
“En ik zeg duidelijker wat ik wil. Daarin zoveel ruimte laten dat het blijft hangen, dat doe ik niet meer.”
“Ik ben altijd iemand geweest van: als ik maar alles doe voor iedereen, dan is dat goed. Maar soms is het veel beter, voor mezelf maar ook voor de ander, om gewoon helder een grens aan te geven.”
“Als ik zelf verander, veranderen de mensen om me heen automatisch mee.”
Zijn conclusie
“Iedereen heeft te maken met grenzen aangeven. Je leert het nergens. Dankzij deze training begrijp je waarom dingen zo lopen en wat je eraan kunt doen.”
Gebaseerd op ★★★★★ Google review.